Bitkisel üretimde yetiştirme ortamına veya bitkiye uygulanan besleme materyallerine gübre denir. Gübreler temel olarak organik gübreler ve kimyasal gübreler olarak ikiye ayrılır; ancak üretimde bunların yanında farklı özelliklerde birçok gübreleme materyali de bulunur. Organik atık ve hammaddelerden elde edilen organik gübreler, benzer yöntemlerle üretilip kimyasal maddelerle içerikleri güçlendirilen organomineral gübreler, çeşitli içeriklerde hazırlanan kimyasal gübreler ve bitki gelişimini destekleyen mikroorganizmalar sıklıkla üreticinin karşısına çıkar.
Yaygın bir yanlış inanış
Özellikle bitkisel üretime uzak kişiler arasında, kimyasal gübrelerin toprağı bozduğu, çoraklaştırdığı, ürünün tat ve kokusunu bozduğu gibi inanışlar yaygındır. Bu inanışlar doğru değildir. Bitkiler yetiştikleri ortamdan (toprak ve hava) çok sayıda elementi bünyelerine alır; ancak gelişmeleri için mutlak gerekli olanları makro ve mikro elementler olarak ikiye ayırmak mümkündür.
Makro besin elementleri: karbon (C), oksijen (O), hidrojen (H), azot (N), fosfor (P), potasyum (K), kalsiyum (Ca), magnezyum (Mg), kükürt (S).
Mikro besin elementleri: demir (Fe), mangan (Mn), molibden (Mo), bakır (Cu), bor (B), çinko (Zn), klor (Cl), nikel (Ni), sodyum (Na), kobalt (Co), vanadyum (V) ve silisyum (Si).
Kimyasal gübreler ne yapar?
Bitkiler yetiştikleri ortamdan kökleri ve yaprakları aracılığıyla besin elementlerini mineral formda alır. Bitkisel üretimde karbon, oksijen ve hidrojen doğrudan gübre olarak uygulanmazken; azot, fosfor, potasyum, kalsiyum, magnezyum, kükürt gibi makro elementler ile demir, bakır, çinko, mangan, bor, klor, molibden gibi mikro elementler kimyasal gübrelerin içeriğinde yer alır.
Kimyasal gübreler, bitkinin topraktan aldığı besin elementlerini bitkinin alabileceği formda içerir. Uygun miktar ve yöntemle uygulandığında toprakta kalıntı bırakmaz, bitkiyi zehirlemez ve insan ile hayvan sağlığını tehdit etmez.
← Tüm haberler